En geloven dat die er wel is, is misschien de grootste afleiding van onze tijd: het maakt ons blind voor de echte krachten die de toekomst vormen.
Waarom de illusie van een AI-race blijft bestaan
In mijn lezing begon ik met een eenvoudige vraag: “Wie gebruikt hier elke week ChatGPT?” Bijna alle handen gaan de lucht in. Daarna: “Wie gebruikt hier elke week een Chinees AI-model?” Slechts een handvol.
De conclusie lijkt dus voor de hand te liggen: de VS wint.
Maar wie naar de realiteit aan de andere kant van de wereld kijkt, ziet meteen een ander beeld. Meer dan 500 miljoen Chinezen gebruiken elke week een lokaal LLM. En Jensen Huang van NVIDIA zegt openlijk dat de helft van alle AI-ontwikkelaars ter wereld in China zit, terwijl ook veel ontwikkelaars in de VS Chinees zijn.
Waarom denken we dan nog altijd dat China ‘achterloopt’?
Omdat we wat uit China komt zien als het ‘artificiële’ deel van AI, terwijl we erop vertrouwen dat het ‘intelligente’ deel van AI in de VS gebouwd wordt. En we gaan nog altijd uit van de verouderde aanname dat China niet kan innoveren, ook al is het bewijs intussen volledig veranderd. Die cognitieve kloof onderzoek ik uitgebreid in China’s Next Miracle.
Waarom er GEEN AI-oorlog is: A tegenover I
We verbeelden ons een race omdat we aannemen dat China en de VS dezelfde race lopen. Dat is niet zo. Hun AI-werelden kunnen niet verschillender zijn.
In mijn lezing legde ik het uit met een eenvoudige maar krachtige visuele bril: A tegenover I. China’s AI-strategie draait rond vier A’s. De Amerikaanse strategie draait rond vier I’s.
Het Chinese AI-model:
Accessible (toegankelijk): China zet volop in op open source. DeepSeek bracht een landelijke omslag op gang: bijna elk Chinees techbedrijf bouwt zijn modellen nu met open source en open samenwerking. Open source is in China geen zijproject, het is de nationale koers. China gebruikt AI om de toegang te maximaliseren, niet om ze te beperken.
Affordable (betaalbaar): Chinese bedrijven weten hoe ze moeten opschalen en optimaliseren. In plaats van te zwaar te investeren in gigantische modellen of rekenkracht op hyperschaal, maakte China AI goedkoop, efficiënt en snel inzetbaar. Die betaalbaarheid is geen toeval: het is een strategie om het mondiale Zuiden te winnen, waar de meeste mensen geen 20 dollar per maand kunnen betalen voor AI-diensten van OpenAI of Microsoft. China ziet AI als een hefboom om de dienstenfabriek van de niet-westerse wereld te worden.
Applicable (toepasbaar): China focust niet op één universeel model zoals ChatGPT. China gaat vooral verticaal. Sector per sector. Bedrijf per bedrijf. Toepassing per toepassing. Het land bouwt AI die echte problemen oplost in de gezondheidszorg, de logistiek, scholen, fabrieken en overheidsdiensten. Het AI-ziekenhuis in Peking, dat zonder artsen werkt en 20.000 patiënten per week diagnosticeert, is een van de duidelijkste voorbeelden van die aanpak. AI is geen product, het is een toepassingsmotor.
Augmenting (versterkend): De Chinese overheid ziet AI als een instrument om de samenleving te versterken, niet om ze te ontwrichten. Ze investeert zwaar in AI-governance, niet om AI af te remmen, maar om samen wereldwijd vertrouwen op te bouwen, zodat de adoptie versnelt. Pekings AI-ambitie is de mensheid versterken, niet AI aan de mensheid opdringen.
Het Amerikaanse AI-model:
IP-guarded (IP-beschermd): Amerikaanse AI-bedrijven bouwen gesloten, eigen systemen, omringd door diepe slotgrachten. Hun basismodellen zijn beschermd, gesloten en worden te gelde gemaakt via API’s. De strategie is duidelijk: het intellectuele eigendom koste wat het kost verdedigen.
Investment-driven (investeringsgedreven): Amerikaanse techbedrijven rekenen erop ons met abonnementen aan zich te binden om miljarden aan investeringen terug te verdienen. De volledige beurswaarde van hun bedrijf steunt op toekomstige opbrengsten. AI werd een verdienmodel, geen publiek goed, zoals het bij OpenAI ooit begon.
Infrastructure-focused (gericht op infrastructuur): De VS bekijkt AI door de bril van chips, rekenkracht, hyperscalers en AGI. Prestaties hebben voorrang. Grotere modellen, meer GPU’s, meer data, meer stroom. Het doel is de krachtigste frontiermodellen ter wereld bouwen.
Imposing (dwingend): Het officiële US AI Action Plan stelt AI voor als een nulsomspel dat de VS moet winnen om zijn wereldwijde technologische dominantie te behouden. De aanpak is competitief, niet coöperatief, en stelt Amerikaans leiderschap uitdrukkelijk boven mondiaal bestuur.

Twee modellen, twee toekomsten: geen oorlog
Wie de A’s en de I’s begrijpt, ziet de mythe van een ‘AI-oorlog’ tussen de VS en China meteen instorten. De VS en China concurreren niet om dezelfde markten, dezelfde gebruikers of dezelfde resultaten. De ene wil AGI en wereldwijde dominantie. De andere wil massale adoptie en wereldwijde capaciteit om diensten te leveren.
Je kunt geen oorlog voeren als je elk een ander spel speelt.
De echte concurrentie is niet China tegenover de VS. Het is open source tegenover gesloten systemen. Het is betaalbaarheid tegenover monetisering. Het is echte toepassingen tegenover AGI. Het is samenwerking tegenover concurrentie. Het is mondiaal bestuur tegenover wereldwijd monopolie.
En op elk van die assen staan China en de VS aan tegenovergestelde kanten.
De blinde vlek van Europa
Europa blijft vooral naar de VS kijken, neemt Amerikaanse verhalen over en negeert de Chinese realiteit. Dat is erg gevaarlijk. Want als Europa enkel voor gesloten Amerikaanse AI kiest, dreigen we digitaal gekoloniseerd te worden door systemen die we niet kunnen controleren. Daar waarschuw ik uitdrukkelijk voor in China’s Next Miracle.
Intussen staat China’s aanpak van regelgeving, bestuur, veiligheid en AI voor het algemeen belang eigenlijk veel dichter bij de Europese waarden. Maar geopolitiek wantrouwen verhindert een toekomstgerichte dialoog. Europa kijkt alweer naar de verkeerde speler.
China’s volgende mirakel, en onze keuze
Wat ik op de boekvoorstelling zag, was bemoedigend: mensen beginnen te beseffen dat China het Westen niet langer kopieert. Het draait het innovatiemodel om en maakt een wereldwijde Fosbury flop. AI versnelt de transformatie van China.
Er is geen oorlog. Er is alleen een diepe kloof tussen twee modellen. En de toekomst wordt gevormd door wie die helder durft te zien.
De echte vraag is dus die waarmee ik mijn lezing afsloot:
Durven we anders te springen? Durven we innovatie te herdenken zoals China dat doet? Durven we de rode pil te nemen?
Want zolang AGI geen realiteit is, wordt de toekomst niet beslist door wie het beste of grootste AI-model heeft, maar door wie de moed heeft om het model volledig om te gooien.
Deze column verscheen eerst in het Engels op pascalcoppens.com (8 december 2025) onder de titel ‘There Is No AI War Between China and the US’. Vertaald door de redactie van Chinatech.be, met toestemming van de auteur. De standpunten in deze column zijn die van de auteur.



