Ik kan het nog altijd niet geloven.
In zijn nieuwjaarstoespraak riep Xi Jinping China op om “een nieuw hoofdstuk te schrijven in het verhaal van het Chinese wonder”.
Ik moest die zin twee keer lezen. Want mijn nieuwe boek heet China’s Next Miracle.
Toen ik dat besefte, heb ik zelfs mijn vrouw wakker gemaakt om haar te vertellen dat Xi Jinping net mijn boek had vermeld. Eerst geloofde ze het niet. Toen zei ze: “Dit wordt je drukste jaar ooit.” Een betere start van 2026 kan ik me moeilijk voorstellen.
Maar wat me het meest trof, was niet het toeval. Het was hoe nauw deze toespraak aansluit bij wat ik in het boek beschrijf, hoofdstuk na hoofdstuk. Als je aandachtig luistert naar de volledige toespraak, is het signaal glashelder:
China vindt dat het klaar is voor zijn volgende hoofdstuk: zijn volgende wonder.
Het ene hoofdstuk afsluiten, het volgende openen
Xi’s nieuwjaarstoespraak is geen ceremoniële afsluiter. Ze markeert een overgang tussen twee vijfjarenplannen en het begin van China’s volgende moderniseringsfase. China sluit het hoofdstuk van zijn vorige economische wonder af, dat gebouwd was op snelheid, schaal en volume, en maakt de grond klaar voor iets fundamenteel anders.
De terugblik op het 14de vijfjarenplan is opvallend zelfverzekerd. Economische output, technologische capaciteit, defensievermogen en algemene nationale kracht hebben volgens de toespraak een nieuw niveau bereikt, een niveau dat zich vertaalt in meer voorspoed, geluk en veiligheid voor het Chinese volk, verdiend door volharding in moeilijke tijden.
China ziet zichzelf niet langer als een land dat een achterstand inhaalt, maar als een land dat een nieuwe ontwikkelingsfase ingaat.
Mijn voorspelling: 2026 wordt het moment waarop China niet langer naar buiten kijkt voor maatstaven, maar ze zelf begint te bepalen.
Innovatie: de motor van de transformatie
Wanneer Xi het over innovatie heeft, zegt de nadruk veel. Dit nieuwe hoofdstuk gaat over het China-model zelf veranderen, met innovatie als kern.
Hij begint niet met fabrieken of infrastructuur, maar met AI-modellen die met elkaar wedijveren in een race naar de top, gevolgd door eigen chips, ruimteverkenning, energieprojecten, militaire capaciteiten en, opvallend, humanoïde robots. Die volgorde weerspiegelt een diepere verschuiving. In China is AI het vertrekpunt, niet het verhaal zelf, zoals in de VS.
Innovatie en uitvindingen worden niet langer voorgesteld als beleidsambities of als sectoren die steun verdienen. Ze zijn de motor geworden van China’s maatschappelijke transformatie.
De herhaalde verwijzing naar New Quality Productive Forces (NQPF), vrij vertaald ‘nieuwe hoogwaardige productiekrachten’, bevestigt dat. China gaat van innovatie aanmoedigen naar de hele economie rond innovatie organiseren. Ik leg die verschuiving in detail uit in het derde hoofdstuk van China’s Next Miracle, waar NQPF naar voren komen als de ruggengraat van China’s volgende groeimodel.
Dit is de ingenieursstaat die overgaat van experimenteren naar uitvoeren.
Mijn voorspelling: vanaf maart 2026 zijn productiviteit, systeemefficiëntie, waardevolle octrooien, automatisering en technologisch vermogen geen ambities meer, maar KPI’s.
Innovatie industrialiseren
Eén zin in Xi’s toespraak is bijzonder veelzeggend: hij had het over wetenschap en technologie diep integreren met de industrie.
Die ene zin bevestigt in stilte een grote verschuiving die ik beschrijf in China’s Next Miracle. Innovatie is niet langer iets wat stroomopwaarts gebeurt (in labo’s, pilootprojecten of R&D-programma’s) voordat het aan de markt wordt overgedragen. Ze wordt continu, ingebed en geïndustrialiseerd.
Innovatie staat met andere woorden niet langer los van productie. Innovatie is productie.
Die logica vormt de kern van China’s masterplan, gevisualiseerd in de figuur hieronder. China’s innovatiestrategie begint niet met disruptie of moonshots. Ze begint met het opwaarderen van de industrieën van gisteren om het heden veilig te stellen, door productiviteit, efficiëntie en veerkracht in de hele bestaande industriële basis op te krikken. Vanuit dat fundament bouwt China nieuwe groeimotoren, en pas dan probeert het de toekomst te ontwrichten.

Die volgorde verklaart waarom zoveel innovatie-inspanning naar de maakindustrie, energie, materialen, logistiek, gezondheidszorg en infrastructuur gaat, sectoren die de internationale media, gefocust op doorbraken en start-ups, vaak over het hoofd zien. Zoals ik uitleg in China’s Next Miracle, gaan NQPF niet over het vervangen van traditionele industrieën, maar over innovatie binnen die industrieën industrialiseren.
In die zin is Xi’s oproep om wetenschap en technologie diep te integreren met de industrie geen slogan. Het is de werkingslogica van China’s volgende wonder.
Hier ontstaat een kritieke blinde vlek. De grafiek uit mijn boek hieronder maakt die onevenwichtigheid duidelijk: de internationale media-aandacht gaat naar China’s zichtbare groeisectoren en spectaculaire doorbraken, maar gaat grotendeels voorbij aan waar China het grootste deel van zijn innovatieve energie in steekt: de systematische opwaardering van traditionele industrieën.

Traditionele sectoren zoals maakindustrie, energie, staal, mijnbouw, telecommunicatie, bouw, textiel, (petro)chemie, elektronica, gezondheidszorg, scheepvaart, landbouw, transport en logistiek worden allemaal stilletjes hertekend met AI, automatisering, data en geavanceerde processen. In China wordt AI behandeld als industriële infrastructuur: betaalbaar, toegankelijk en toepasbaar, eerder dan als een hypercompetitieve race zoals in Silicon Valley. De focus ligt niet op ontdekking of hype, maar op het opkrikken van productiviteit, kwaliteit en veerkracht in de hele industriële basis.
Het echte risico voor westerse economieën is niet zozeer dat China hen zal overtreffen bij de volgende technologische doorbraak. Het is dat velen onderschatten hoe doortastend China innovatie op grote schaal industrialiseert. Die blinde vlek kan voor de westerse industriële basis veel zwaardere gevolgen hebben.
Mijn voorspelling: in 2026 begint in China het onderscheid tussen ‘R&D’ en ‘bedrijfsvoering’ te vervagen: innovatie zal in China op de fabrieksvloer gebeuren, niet ernaast.
Een kennismaatschappij
Een van de meest onderbelichte delen van de toespraak is de aandacht voor samenleving en cultuur: bescherming van werknemers in nieuwe vormen van werk, cultureel zelfvertrouwen en de creatieve rol van generatie Z bij het opbouwen van Chinees IP. Dat zijn geen voetnoten.
Ze wijzen op wat ik in het zevende hoofdstuk van China’s Next Miracle omschrijf als “A Billion Brains at Work”.
China bereidt zich voor op een verschuiving in het komende decennium: van een industriële samenleving naar een kennismaatschappij, waar productiviteit steeds meer voortkomt uit cognitie, creativiteit en systeemintelligentie.
Hoewel Chinees bestuur vaak vooral als controle wordt voorgesteld, legt Xi in zijn toespraak sterk de nadruk op inclusie: werknemers, gezinnen, regio’s en generaties integreren in wat hij de “grote familie” van de natie noemt. Die voorstelling, inclusief de verwijzingen naar Taiwan, geeft aan welke plaats sociale cohesie krijgt in China’s volgende ontwikkelingsfase.
Dat cultureel IP zoals Wukong en Nezha als wereldwijde hits in Xi’s toespraak opduikt, is in dat opzicht symbolisch. Ze staan voor de convergentie van technologie, cultuur en creatief menselijk werk, en zullen de komende jaren tot de meest zichtbare trends behoren.
De vermelding van humanoïde robots versterkt dit signaal van ‘Created in China’. Ze belichamen de convergentie van AI, hardware en menselijke arbeid: ontworpen om mensen niet te vervangen, maar om naast hen te werken en menselijke vaardigheden te versterken.
Jonge Chinezen zijn steeds trotser op hun cultuur, nu traditie en moderniteit opnieuw in de pas lopen. Xi’s bredere doel is een beter leven blijven uitbouwen dat collectief genoten kan worden, met meer ruimte voor reizen, vrije tijd, sport en culturele expressie.
China’s volgende wonder is niet alleen technologisch. Het is maatschappelijk.
Mijn voorspelling: in 2026 zal China’s nieuwe concurrentievoordeel steeds meer voortkomen uit de integratie van menselijke en machine-intelligentie, en uit de convergentie van handenarbeid en intellectueel werk.
Eén woord zal 2026 bepalen: omkering
Geen technologische opwaardering. Geen beleidsaanpassing. Maar een Fosbury Flop van het innovatiemodel zelf.
China probeert niet te winnen binnen het bestaande model. Het verandert het model:
- van vergelijken naar zelf de maatstaf bepalen,
- van innovatie als industriebeleid naar innovatie als motor van de economie,
- van afgescheiden R&D naar innovatie op de fabrieksvloer,
- van een industriële samenleving naar een kennismaatschappij, waar mens en machine steeds meer samenwerken.
Daarom is 2026 niet alleen het jaar waarin Xi China’s volgende wonder aankondigt. Het is het jaar waarin China begint te werken met het omgekeerde model dat dat wonder zal voortbrengen.
De verschuiving is al bezig.
De enige echte vraag is of anderen hoger blijven proberen te springen met de oude techniek, of het aandurven om hun eigen Fosbury Flop te maken.
Deze column verscheen eerst in het Engels op pascalcoppens.com (8 januari 2026) onder de titel ‘2026 – A new chapter in the story of China’s Miracle’. Vertaald door de redactie van Chinatech.be, met toestemming van de auteur. De standpunten in deze column zijn die van de auteur.



